Co ma bp Wiesław Mering do ustanowienia 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskiej, nie wiem. Hierarcha jednak wypowiedział się o tym, co nie powinno go obchodzić. Tak jak władze polskie nie powinny zawracać sobie głowy, jakie święto chce katolikom narzucić Watykan. Zdaje się, że w kalendarzu Kościoła wszystkie dni są zajęte dniem jakiegoś świętego i kolejną odmianą Matki Boskiej - a to Gromniczną, Niepokalaną, itd.
Biskup wrocławski zasłonił się masakrą na pekińskim placu Tien'anmen, jakoby miało to znaczenie dla niego i Polaków. Jakbyśmy w kraju mieli respektować cokolwiek zdarzy się na świecie, wszak ustanawiając w Polsce święto masakry studentów chińskich weszlibyśmy w ładny konflikt z rządzącą KPCh.
"Najwartościowsze" w wypowiedzi biskupa jest stwierdzenie, że 4 czerwca 1989 roku nie jest dla niego "żadną cezurą w najnowszej historii Polski". Kościół, który nie był formalnie stroną przy Okrągłym Stole, a kimś w rodzaju świadka, statysty. To przecież ludzie Kościoła pełnili rolę pasa transmisyjnego między opozycją antysystemową a władzami komunistycznymi. Zaś nadrzędną rolę spełniał najwyższy hierarcha Kościoła Jan Paweł II, do którego codziennie były słane raporty z postępów negocjacji..
Zaś 4 czerwca to najdorodniejszy owoc Okrągłego Stołu, najważniejsza data w najnowszej historii kraju. Biskup Mering zaprzecza niewątpliwemu wkładowi swoich poprzedników w ten sukces, a przede wszystkich najważniejszemu, najwartościowszemu osiągnięciu polskiej polityki. Został zrzucony reżim komunistyczny kontrolowany przez Moskwę, a decyzje przeszły w polskie ręce, polityków i suwerena, narodu. Dlatego mówimy o suwerenności. Bp Mering stoi przeciw suwerenności kraju, w którym jest rezydentem wartości Watykanu. Ciekawa postawa, bardzo ciekawa. Rezydent przeciw suwerenności.
